Hi
Mijn naam is Jaap‑Harmen Smit.
Supervisor, coach en therapeut — en boven alles mens.
Ik woon in Zwolle, ben getrouwd met Mirjam en vader van zes prachtige kinderen: twee jongens en vier meiden. Een druk, rumoerig, warm gezin waar ik elke dag opnieuw leer over verbinding, moed, onmacht, liefde en begrenzen.
Mijn achtergrond
In mijn werk begeleid ik mensen die zoeken naar echte verbinding: met zichzelf, met hun omgeving en met het leven zoals het zich aandient. Ik geloof dat we als mens allemaal verlangen naar vrijheid, rust en ruimte — maar dat dit juist ontstaat wanneer we alles mogen voelen, niet alleen het lichte.
Ik werk vanuit veiligheid, met hart en lijf én met hoofd. En ik weet inmiddels, uit ervaring, dat dat niet altijd vanzelf gaat.
Ik ben in 2007 afgestudeerd aan de CALO Zwolle als psychomotorisch therapeut en bewegingsagoog. Daarna werkte ik in de kinder- en jeugdpsychiatrie, de (gesloten) jeugdzorg en als ambulant hulpverlener. Nu werk ik als PMT’er in de specialistische GGZ binnen een multidisciplinair team, waar ik dagelijks mensen ontmoet met de meest uiteenlopende vragen.
In 2019 heb ik de opleiding tot supervisie afgerond en geef ik sindsdien supervisie aan professionals die zichzelf verder willen ontwikkelen. In hun professie en als mens.
Een klein stukje van mij
Ik kan wel zeggen dat ik intussen veel ervaring heb opgedaan — in de zorg én in opvoeden. Maar waar ik misschien wel het meest in heb geleerd, is het gevoel dat het niet lukt.
Dat je het overzicht kwijt bent.
Dat patronen je blijven vasthouden.
Dat je denkt dat je het moet kunnen, maar het niet kunt.
Dat er ervaringen op je pad komen die je denkt niet aan te kunnen. Of die je simpelweg niet wil.
Ik heb mijn eigen stukken, pijnpunten en worstelingen echt leren kennen. Sommige dingen had ik liever anders gezien. Eén van de grootste omslagen kwam bij de onverwachte zwangerschap van onze jongste zoon.
Wat een cadeau is hij nu — een heerlijke vent, waar ik intens van geniet.
Maar toen mijn vrouw zwanger bleek?
Mijn wereld stond op zijn kop.
Alle seinen stonden op rood. En ineens werden allerlei patronen waar ik al jaren in zat helder. Pijnlijk helder.
En het leven zei simpelweg: “Deal er maar mee.”
Ik ken het gevoel van falen.
Van mislukken.
Van vastlopen terwijl je zo graag vooruit wilt.
Ik weet hoe het is om te lijden onder je patronen, je gedachten, je angsten en alles wat je tegenkomt — en geen idee meer te hebben hoe je het moet rooien.
Juist daarom doe ik dit werk.
Mijn visie
Voor mij betekent vrijheid niet dat het leven gemakkelijk of licht moet zijn.
Vrijheid ontstaat wanneer je ALLES mag voelen wat er in je leeft — ook de chaos, de angst, de boosheid, de teleurstelling.
Zoals het leven zich aandient ín het moment.
En in alles zitten momenten die je uitnodigen om eerlijker te worden, zachter, wijzer en vrijer.
Elke ervaring — hoe pijnlijk soms ook — is een kans om te groeien naar een nog mooier mens dan je nu al bent.
Dat geloof ik echt.