Vertel me wat je ziet

Wat zag je als eerste? Waar viel je oog op? Waar voel je je toe aangetrokken? Waar voelde je weerstand? Waar rust? Waar ging je hart sneller kloppen? Waar stroomde de energie?

Waren het de bankjes. Het water. De speeltuin aan de overkant. Reflectie in het water. De prullenbak met rommel op de grond. Het beeld of de bomen op de voorgrond.

Het is een alledaags plaatje.

Ik zit hier vaker, te werken voor een groot raam. Uitzicht op de stadsgracht. Het is geen bijzondere dag. De lucht is grijs. Vannacht was er onweer en heeft het hard geregend. De temperatuur is zacht.

De grijze lucht en de zachte temperatuur leggen een deken van rust over het plaatje. Alsof de natuur aan het bijkomen is van de nacht.

En toch.

Iets trok mij in het plaatje. Het zette me stil. En bleef ik met verwondering kijken. Ondanks dat ik hier zo vaak zit. Ondanks dat het zo'n gewone dag is.

Voor mij waren het de algen en fijne waterplantjes die, door de wind en langzame stroming, voorbij trokken en haast een schilderij vormen in het water. Een prachtige schakering van olijfgroen, grijsgroen, bijna turquoise, die diepte geeft aan het water. En hoe langer ik keek, hoe meer ik zag.

En ik werd stil. Verwonderd.

Waar kijk je naar als je echt gaat kijken?

We kijken de hele dag. Maar kijken is niet hetzelfde als zien. Onze aandacht wordt voortdurend gestuurd. Door wat belangrijk lijkt. Door wat ons aantrekt. Door wat ons irriteert. Door wat we gewend zijn te zien. Door wat we op dat moment nodig hebben.

Soms zie je ineens iets wat er al die tijd al was.

Omdat je vertraagt. Omdat je aandacht verschuift. Omdat je ruimte maakt om waar te nemen zonder meteen iets te moeten doen, oplossen of begrijpen.

En juist daar kan iets gebeuren.

Wanneer je bewust kijkt naar wat er om je heen is, word je je ook bewuster van wat er in jou gebeurt.

Waar ontspant je lichaam? Waar ontstaat spanning? Waar voel je weerstand? Waar word je nieuwsgierig? Waar komt ruimte? Waar voel je rust?

Je omgeving kan je iets laten zien over jezelf.

En bewust kijken kan ook helpen om jezelf te reguleren. Niet door je gevoel weg te duwen of jezelf tot rust te dwingen, maar door je aandacht bewust te richten. Door even om je heen te kijken. Door kleuren, beweging, licht, geluid en ruimte op te merken. Door te voelen wat dat met je doet.

Van moeten naar waarnemen. Van doorgaan naar vertragen. Van in je hoofd zitten naar weer even aanwezig zijn.

Misschien is verwondering wel een vorm van vertragen.

Een moment waarop je niet hoeft te weten, niet hoeft te beoordelen en niets hoeft te veranderen.

Alleen maar kijken.

Echt zien.

En ontdekken wat er gebeurt als je jezelf daar even de tijd voor geeft.

Dus: vertel me wat jij ziet.

En daarna: wat doet dat met je?

Kijk vandaag eens bewust vijf minuten uit een raam. Naar een boom. Naar de lucht. Naar water. Naar iets heel gewoons.

En merk op wat je ziet, wat je voelt en waar je aandacht naartoe wil.

Misschien vertelt het je meer dan je in eerste instantie dacht.

En als je wilt, deel hieronder: wat zag jij als eerste? En wat gebeurde er in jou toen je langer bleef kijken?